Eén ei is geen ei, twee ei is een half ei, drie ei is een Paasei. Het is Pasen, een memorabele periode vol tradities.
Als kind was het een week met heel veel kerk. We begonnen op maandagavond met een boeteviering. Met school naar een viering van Witte donderdag, de Kruisweg op vrijdag en de Paaswake op zaterdag. En tot slot op zondag kijken naar de paus op tv met het “Urbi en Orbi”.  Onvoorstelbaar dat de kerk vijftig jaar geleden zo’n vanzelfsprekendheid was. Nú kijk ik vol verbazing naar ‘t spektakel van “de Passion” op tv. Wat een mensenmassa voor zo’n kerkelijk verhaal. Ik ben blij, dat ik daar niet tussen sta.
Er zijn meer tradities met Pasen. In alle dorpen in Twente kennen we het Paasvuur. Een  eeuwenoud gebruik, waarbij een groot vuur de winter moet verdrijven. Rijdend over de A1 van Twente terug naar huis in Brabant telden we tot Deventer wel 15 vuren. Helaas verdwijnt de traditie door ingewikkelde regels en milieuvergunningen.
En last but not least is er het eieren schilderen. Dat is en blijft mijn favoriete traditie. Lekker brunchen (want bij het ontbijt is álles lekker) en dan komen de verf en de kwasten op tafel. Succes verzekerd.
Of we de eieren gaan verstoppen ligt aan het weer. Is er al een Lentezonnetje, of moet het Paasvuur de kou nog verdrijven.