Het is oktober, de maand met veel aandacht voor kanker. Deze zomer heb ik het zelf ervaren. En nu, 4 maanden ná de 1e foto in de bus van het BVO blik ik terug.
Eerst is er de schrik en het ongeloof, want ik ben toch fit en gezond? De medische molen, de angst én (onmisbaar) de liefde en goede zorg van mijn omgeving. En eind augustus, twee maanden later, de euforie na de positieve uitslag. Er zijn geen uitzaaiingen.
Kanker is geen doodvonnis meer. Ik wens t niemand toe, maar als t dan toch zo moet zijn, ben je bij de Nederlandse gezondheidszorg in goede handen. De mammacare in het Etz in Tilburg was in één woord super. Professioneel, duidelijk, open en zorgzaam.
Er is maar één reactie in deze kanker periode, die ik niet verwacht had. Die van mijn werkgever, het Textielmuseum in Tilburg. De leuke, inspirerende omgeving waar ik twee jaar werk met fijne collega’s. Het management ziet de “kans op langer ziek zijn” als een te groot financieel risico om het jaarcontract te verlengen.
Ongetwijfeld met de beste bedoelingen, maar het schoolvoorbeeld van hoe je als werkgever níet met mensen om moet gaan. Een management dat (net terug van vakantie) overhaast beslist, een leidinggevende die niet het gesprek aan durft en een HR manager die vindt, dat ze het dossier van een medewerker niet hoeft te kennen. Hoe langer het achter me ligt, hoe onbegrijpelijker ik het vind.
Ben ik boos? Nee, wel teleurgesteld.
Waarom benoem ik het hier? Omdat ik hoop dat het daardoor tot een gesprek leidt bij anderen.
En wat nu? Er komt vast weer iets leuks op mijn pad. Zoals mijn nieuwe theedoek (bij t weverijmuseum Geldrop). Met het motto dat meer dan ooit van toepassing is:
Yesterday is history. Tomorrow is a mystery. Today is a gift. That’s why it’s called the present.
fijn dat alle goed gaat qua gezondheid goed gaat. Je hebt veel in je mars en je gaat er ook voor ( zo ken ik je). Je eigen theedoek is al iets heel fantastich. hopelijk kom je iets tegen waar je als persoon wordt beoordeeld op je kunnen en niet alleen op gezondheid wat je zelf niet in de hand hebt. veel succes en vooral een goede gezondheid en veel liefde en steun van je directe omgeving
Dankjewel Jose😉
Lieve Annette,
Bijzonder dat het textielmuseum wel de geschiedenis van textiel bewaart, maar zijn eigen menselijkheid kwijt is. Blijkbaar is het eenvoudiger om mensen te genezen van kanker dan organisaties van angst en korte termijnbeleid. Ik vind het bijzonder dat je de ziekte hebt ‘overwonnen’ en ik ben ervan overtuigd dat er zeker organisaties zullen zijn die je waarde juist inschatten.
x Jory
Ben ik ook van overtuigd Jory. Dat komt wel goed met mij;)
Hey Annette,
Wat een heftig verhaal zeg! (beide verhalen dus eigenlijk… 😔)
Maar wat fijn om te horen dat je gezondheid weer in orde is.
Hopelijk vind je snel weer een leuke, nieuwe uitdaging op werkgebied.
Groetjes,
Joep
Dankjewel Joep.
Ik weet zeker dat dat goedkomt;)
Groetjes Annette
onbegrijpelijk!
En het belangrijkste is dat het goed met jou gaat. 🙏🏻
Dankjewel Doran, helemaal waar. Gezondheid is het belangrijkste (maar ik mis jullie wel hoor)
Dikke x van je zus, het komt zeker goed!
Daar gaan we voor!❤️
Hoi Annette.
Dat is schrikken, beide verhalen. En voor mij ook herkenbaar dat niet ieder bedrijf goed met zieke medewerkers om gaat. Daar valt nog veel te halen voor de toekomst.
Maar heel fijn om te horen dat je gezondheid weer in orde is. We zagen Jan nog vorig weekend maar helaas niet de kans gehad om uitgebreid bij te kletsen.
Hopelijk vind je snel weer een leuke, nieuwe uitdaging. Ik wens je alle geluk én gezondheid toe.
Lieve groetjes, Lizette Evers.
Dankjewel Lizette,
En gezien bij t bandenschoppen😉
Hij jullie ook, maar vervolgens misgelopen. Komen elkaar vast weer tegen🍀😄
Groetjes Annette